Sonndeg, den 22. Februar 2026 um “Um Gehaansräich“ (rietser Hand, wann een Richtung Roudemer fiert).

Am Laaf vum Dag gëtt d’Buerg opgeriicht an ab 17.00 Auer ass fir Iessen a Gedrénks beschtens gesuergt.

De Fakelzuch geet géint 18.30 vum Parking bei der Schoul fort. D’Kanner kënnen hire Liichtebengel matbréngen.

D’Buerg gëtt dann géint 19.00 Auer ugestach.


Fête des Brandons le dimanche, 22 février 2026 près de la zone artisanale « Um Gehaansräich » (direction Rodenbourg, à droite).

L’érection de la croix sur place se fera en cours de journée. A partir de 17h00, nous vous proposons diverses boissons et collations.

Le cortège aux flambeaux traditionnel partira vers 18h30 du parking près de l’école. Les enfants sont invités à amener leurs bâtons lumineux.

À l’arrivée du cortège sur place vers 19h00, la « Buerg » sera mise en feu.


“Buergbrennen” (End of Winter Celebration) on Sunday, February 22nd 2026, near the Z.A. “Um Gehaansräich” (at the top of the hill to the right as you head towards Rodenbourg).

Construction of the “Buerg” will take place during the day. From 17.00 onwards,
Food and Beverages will be available all afternoon and evening for purchase.

Traditional torch procession will be leaving at 18.30 from the school parking ground. The children are invited to bring their glow sticks.

Afterwards the “Buerg” will be lit around 19.00.


Brauch

Gewéinlech sinn et lokal Veräiner, déi sech ëm d’Organisatioun vum Buergsonndeg këmmeren. E Baam gött am Bësch geschloen an gëtt dann zu engem Kräiz zesummegebonnen a mat Stréi oder anerem brennbare Material ëmwéckelt, an dann, meeschtens op engem Hiwwel, opgeriicht. Deelweis ginn och Fakelzich zesummegestallt, déi da géint der Owend d’Buerg ufänken. A verschidden Uertschaften ass et Traditioun, datt d’Buerg vun där Koppel ugefaange gëtt, déi fir d’lescht bestuet gouf, oder vu jonke Koppelen, déi sech dat Joer bestueden. Vun de Veräiner ginn dann och Buden opgeriicht, wou een Iessen a Gedrénks (z. B. Grill- a Mettwurscht, Glühwäin, asw.) kafe kann. Änlech Bräich gëtt et an der Äifel, wou se Burgbrennen oder Hüttenbrennen genannt ginn oder d’Funkenfeuer am schwäbesch-alemannesche Raum. Am Ourdall gouf och geheescht, woubäi haaptsächlech Eeër, Speck, Miel a Botter gesammelt goufen, déi d’Basis fir eng Friess owes an der Duerfwiertschaft waren. Zu Zürich an der Schwäiz gëtt op Sechselauten de Böögg verbrannt. Op Franséisch heescht d’Buergbrennen: fête des brandons. An der Belsch sinn déi grouss Bränn vu Bouge, zu Sibret oder och zu Barbençon am Hainaut bekannt. Am Süde vun der Belsch ass de Buergsonndeg bekannt als dimanche des Bures. Experten no huet d’Wuert “Buerg” näischt mat enger “Buerg” am haitege Sënn ze dinn, mä geet op dat laténgescht Verb “burere”, also “brennen” zeréck. Sou geet een och dovun aus, datt d’Traditioun vum Buergbrennen op d’Neijoerschfester am anticke Roum zeréckgeet, wou d’Joer mam 1. Mäerz ugaangen ass. Mä och schonn eis Virfaren, déi virun de Réimer hei gelieft hunn, hunn de Brauch vum Buergbrennen och nach géint Enn Februar / Ufank Mäerz als Ofschloss vum Wanter gefeiert. Aneren Interpretatiounen no gouf d’Buergbrenne gefeiert fir d’Gëtter ëm e gudde Karschnatz ze bieden, a Verbindung mat Déierenaffer. (Source : Wikipedia)


Tradition

Dans certaines régions françaises, belges ou d’ailleurs, la tradition consistait, en ce dimanche des Brandons, à allumer des feux, danser à l’entour et parcourir les rues et les campagnes en portant des brandons ou des tisons allumés.

Luxembourg

Au Grand-Duché de Luxembourg la fête des brandons (Buergbrennen) constitue encore aujourd’hui une fête organisée par la jeunesse des villages, qui se termine le soir par la mise en feu d’un grand bûcher, généralement garni d’une croix.

« Dimanche des brandons, le premier dimanche de Carême, ainsi dit à cause de l’habitude de porter, en ce jour, des brandons allumés. Danse des brandons, sorte de danse rustique ou plutôt course dans la campagne avec des brandons, à l’occasion de certaines fêtes. » — Littré, s.v. brandon 1

Belgique

On trouve en Belgique à cette même période les grands feux de Bouge, à Sibret ou encore à Barbençon (Hainaut) où le grand feu a été reconnu en janvier 2018 parmi les Chefs-d’œuvre du Patrimoine oral et immatériel de la Fédération Wallonie-Bruxelles.

France

En Auvergne, Pommerol, qui analyse cette manifestation en 1901, y voit les restes d’un ancien culte solaire, lié à une invocation du dieu celtique Grannos.
À Régny, dans la Loire, les garçons de la ville chargeaient des fagots sur une charrette à laquelle ils attelaient les hommes mariés, puis rassemblaient ces fagots sur la place en une pyramide, avant d’y mettre le feu.
Dans le Berry, la fête des brandons était aussi appelée fête des bordes.
À Miribel, dans l’Ain, le dimanche des brandons ou des bordes, la dernière mariée du village allume un bûcher.
À Chambly (Oise), a lieu chaque premier dimanche de Carême, la Fête Légendaire du Bois-Hourdy, existant depuis 1248.
À Offwiller (Bas-Rhin) a lieu chaque premier dimanche de Carême le Schieweschlawe dans une clairière surplombant le village, où des disques de hêtre au bout d’un bâton sont embrasés sur un bûcher, avant d’être projetés en les faisant tournoyer puis frapper sur une pierre plate.

Suisse

À Cartigny, au cours du premier dimanche de Carême, on fête les Failles, tradition consistant à brûler des perches enrobées de paille, de sarments et de roseaux le soir à l’apparition de la première étoile[8]. Cette fête également observée au hameau de Certoux, sur la commune de Perly-Certoux. Les failles sont l’équivalent des fêtes des brandons ailleurs en Suisse[9]. La ville de Payerne organise son carnaval sous le nom de Brandons de Payerne avec Moudon et ses Brandons de Moudon.
Carnavals
La tradition des cheminements dans la ville suivis de grands feux marquant la fin de l’hiver se retrouve aussi dans les carnavals de plusieurs régions d’Europe. C’est en particulier le cas dans les carnavals de la région du Centre en Belgique ou des Brandons de Payerne/Brandons de Moudon, en Suisse. Ce feu peut se retrouver pendant les rondeaux au carnaval de Nivelles ainsi qu’au Feureu. Ces feux proviennent de la tradition gauloise dans laquelle on honorait du Dieu Grannos en raison du retour du Soleil durable.

Source : Wikipedia


Brauch

Gewöhnlich kümmern sich lokale Vereine um die Organisation des Burgbrennens. Sie sammeln Holz von den Bewohnern und Unternehmen der Gemeinde ein und bauen daraus die „Burg“, ein hölzernes, mit Stroh und anderem brennbaren Material umwickeltes Kreuz, das normalerweise auf einem Hügel aufgestellt wird, In manchen Ortschaften werden Fackelzüge zusammengestellt. In Ostbelgien werden zudem die Weihnachtsbäume gesammelt und Teile der Karnevalswagen symbolisch verbrannt. Die Vereine errichten Hütten, wo sie Essen (zum Beispiel Grillwurst) und Getränke verkaufen.

Laut einer Bauernregel können die Winzer beim Burgbrennen das Wetter des Frühsommers vorhersagen: „Wéi den Damp op Buergsonndeg geet, esou geet en de ganze Virsummer.“

Das Wort „Buerg“ hat nichts mit einer Burg im heutigen Sinne zu tun. Es geht auf das lateinische Verb „comburo“, also „verbrennen“ zurück. So wird auch davon ausgegangen, dass die Tradition des Burgbrennens auf die Neujahrsfeste im antiken Rom zurückgeht, wo das Jahr am 1. März begann.

Source : Wikipedia


Photos 2024 :

Photos 2022 :

Photos 2021 :

Photos 2020 :

Photos 2019 :

Photos 2018 :

Photos 2017 :

Photos 2016 :

Photos 2015 :

Photos 2014 :

Photos 2013 :

Photos 2012 :

Photos 2011 :

Photos 2010 :

Photos 2009 :